Paradigmamızı değiştirmek

>”….Önemli bir toplantıda cep telefonuyla bağıra bağıra konuşan bir
kişi  garibinize gidiyorsa, paradigmanızı değiştirmeden onu
değerlendirdiğiniz  için, siz yanılıyorsunuzdur.
>
>Örneğin trende giderken, bir baba, 3 evladıyla oturup, sürekli ağlayan
çocuklarına hiç, susun, demeden yolculuğa devam ettiğinde; siz ona ne
gamsız adam, diyebilirsiniz. Ama sorsanız, onlar hastaneden geliyorlardır
ve bir saat önce çocukların anneleri ölmüştür ve eve dönüyorlardır.
>
>Prof .Coveyin konuşmasını dinlemeye gelen annesi, arka sırada oturan 2
kişinin toplantı boyunca sürekli konuştuklarını görerek, çok öfkelenmiş ve
oğlumu küçümsüyorlar diyerek de çok üzülmüş. Yemek molasında oğluna,
şunların kafasına çantamı indiresim geliyor, demiş. Oğlu, anne o adam
Finlandiyalı, burada smultane tercüme yok, mecburen tercümanı yanına
oturttuk, demiş.
>
>Hava alanında aktarma yapmak isteyen yaşlı bir hanim, uçağının 2 saat
gecikmeli olduğunu örgenince, dergiler ve bir kutu kurabiye alarak bekleme
salonuna geçmiş.
>Yanındaki sehpaya da dergileri ve kurabiye kutusunu bırakarak, okumaya
dalmış. Bir ara bakmış ki, yanındaki koltuğu oturan bir adam, sehpadaki
kurabiye paketini açıyor ve de yemeye başlıyor. Kurabiyelerin kendisine
ait  olduğunu hissettirmek isteyen kadın, adama dik dik bakmış. Hatta cani
o an  istemediği halde, kutudan bir kurabiyeyi ağzına atmış. Her halde
kurabiyelerin sahibinin kim olduğunu artik anlamıştır diye düşünürken,
adam  bir tane daha ağzına atmaz mı. Hemen kadın da bir tane daha atmış ve
bir  yarışma başlamış, adam bir tane, kadın bir tane. Sonuçta kutuda tek
kurabiye kalmış, adam onu hızlıca kaparak ortadan bölmüş ve gülerek kadına
ikram etmiş. O sırada, kadının uçağının alana indiği anonsu duyulmuş ve
işlemler için kadın bankoya gitmiş. Pasaportunu çikartmak için çantasini ·açtiginda, ne görsün ; KENDI KURABIYE PAKETI, HIÇ AÇILMAMIS OLARAK ·ÇANTASINDA DURMUYOR MU ! ?MEGER, ADAMIN KURABIYESINI YIYORMUS.
>
>Başkalarının düşünce ve davranışları hakkında hüküm verirken,
elimizdeki  veriler çoğu zaman yeterli olmuyor.
>Davranışların nedenini bilmeden çok yanlış yargılara varabiliyoruz.
>
>Covey bu örnekleri; ayni enformasyona farklı bakış, bizim
davranışlarımızı  belirler, diye özetliyor. Buradan yola çıkarak
çözemediğimiz sorunlar için,  paradigma (zihin haritasi) değiştirmenin
gereğini vurguluyor.
>
>Einstein’ın bir sözünü anımsatıyor :
>
>Karsılaştığınız sorunları, o sorunları yarattığınız düşünce düzleminde
kalarak çözemezsiniz.

 

Yorum Bölümü